d
c

Skleroterapia to jeden z zabiegów leczenia przewlekłej niewydolności żylnej. Cieszy się dużą popularnością, ponieważ jest mało inwazyjny i niezwykle skuteczny w leczeniu początkowych objawów choroby, takich jak pajączki żylne czy niewielkie żylaki.

Przygotowanie

Przed zabiegiem specjalista musi sprawdzić, czy pacjent kwalifikuje się do leczenia za pomocą skleroterapii. Najczęściej przeprowadzanym w tym celu badaniem jest USG doppler żył – pozwala precyzyjnie ocenić stopień rozwoju niewydolności żylnej, jednocześnie będąc badaniem bezbolesnym i nieinwazyjnym.

Przeprowadzanie i skutki zabiegu

Skleroterapia polega na iniekcji specjalnej substancji zwanej obliterantem w światło żyły. Powoduje ona kontrolowany stan zapalny, obrzęk, a następnie, po zastosowaniu bandażu uciskowego zwłóknenie i zamknięcie się światła żyły. Nakłucia w chorym miejscu zazwyczaj przeprowadzane są od kilku do kilkunastu razy. Czasami potrzebne jest wykonanie drugiego zabiegu, wtedy zazwyczaj odbywa się on po 7-10 dniach od pierwszej sesji. Skleroterapia przeprowadzana jest ambulatoryjnie, bez znieczulenia. Użycie małych, wąskich igieł ogranicza dyskomfort, jakiemu poddawany jest pacjent, do tego trwa dużo krócej niż operacja, bo tylko ok.30 minut i nie wyłącza pacjenta z codziennego funkcjonowania. Po zabiegu trzeba jedynie nosić specjalny opatrunek lub pończochę uciskową przez okres około tygodnia, jednak jest to również wymagane w przypadku rekonwalescencji pooperacyjnej. Skleroterapia jest również metodą bezpieczniejszą od operacji – nie tylko nie przerywa ciągłości skóry, ale jest wskazana wtedy, gdy występują problemy z zastawkami żył głównych, do których kieruje się krew po zamknięciu światła zmienionych chorobowo żył pobocznych.

Istnieją obecnie dwa rodzaje skleroterapii:

  • Klasyczna, w której pacjentowi wstrzykuje się jedną z substancji powodującą kontrolowany stan zapalny; jest skuteczna w przypadku leczenia teleangiektazji (czyli pajączków) oraz mniejszych żylaków, 
  • Piankowa, w której substancja wstrzykiwana do żyły ma postać specjalnej pianki. Zapewnia to lepszy kontakt z wewnętrzną warstwą naczynia; ta nowoczesna metoda używana jest również do leczenia poważniejszych i bardziej rozwiniętych schorzeń układu żylnego.

Po zabiegu nie powinno wystawiać się żył na działanie długotrwałego ciepła. Odradza się zdecydowanie korzystania z sauny, gorących kąpieli czy przesiadywania na plaży. Wysoka temperatura powoduje obkurczanie się naczyń krwionośnych i wzmaga symptomy przewlekłej niewydolności żylnej.

Przeciwwskazania

Skleroterapia, choć uznawana za metodę bezpieczną, nie jest pozbawiona wad. Nie poleca się jej pacjentom, którzy niedawno przeszli zawał lub są uczuleni na używany w klinice środek obliteracyjny (najczęściej jest to polidocanol). Jeśli pacjent choruje także na układową chorobę, która obecnie jest w fazie znacznego niewyrównania (czyli np. niedawno wykrytą cukrzycę lub zakrzepicę żylną), również powinien powstrzymać się od wykonania zabiegu.